به گزارش پایگاه خبری «عصر بازار» به نقل از ایرنا، محمد حسین رحمتی روز پنجشنبه در نشست خبری تشریح لایحه بودجه 1405 کل کشور اظهار داشت: اولویت کار ما در سازمان برنامه این است که اعداد بودجه را صادقانه ببندیم؛ اینکه درآمدها را بالا ببندیم و متناظر آن هزینه ایجاد کنیم، کار غیر صادقانه‌ای است.

وی خاطر نشان کرد: متوسط صادرات نفت و میعانات گازی ما در سال 96 برابر 2 میلیون و 600 هزار بشکه در روز بود؛ فرض کنیم که در حال حاضر به 1.6 میلیون بشکه رسیده است؛ یعنی کاهش یک میلیون بشکه‌ای کاهش صادرات نفت؛ این یک میلیون بشکه ضرب در 365 روز سال ضرب‌در بشکه‌ای 55 دلار (به طور میانگین)، به معنی کاهش 20 میلیارد دلاری درآمد کشور است .

رحمتی ادامه داد: اگر این 20 میلیارد دلار را در 75 هزار تومان نرخ ارز ضرب کنیم رقم به دست آمده 1500 همت است؛ اگر این رقم را بر یک واحد درصد حقوق کارمندان، بازنشستگان، مستمری بگیران و ... تقسیم کنیم، 27 همت بار مالی برای دولت دارد؛ اگر درآمد حاصل از فروش نفت در سال 96 را به ما می‌دادند می‌توانستیم رشد 75 درصدی حقوق اعمال کنیم.

پرداخت اوراق و واردات بنزین سهم بزرگی از منابع بودجه را می‌بلعد

معاون سازمان برنامه و بودجه با بیان اینکه مفروضات بودجه را با صراحت و صادقانه نوشته ایم، پیوست های بودجه را از خود متن اصلی بودجه مهمتر دانست و گفت: در پیوست ها مفروضات و محاسبات و اعداد به صورت شفاف ثبت شده اند.

وی افزود: در این پیوست ها نوشته شده که اگر صادرات نفت به 1.770 میلیون بشکه برسد، این عدد را اگر با 2.600 میلیون بشکه مقایسه کنیم یا حتی اگر به‌جای 1.600، عدد 1.770 را مبنا بگیریم، در مقایسه با عملکرد سال 96، به 45 درصد افزایش می‌رسیم. این عدد، عدد مهمی است.

رحمتی با بیان اینکه 5.3 میلیارد دلار واردات و تهاتر فرآورده‌ای نوشته شده است، اگر سال 96 را مبنا بگیریم، به تعبیری عدد 1.7 میلیارد یا به تعبیری دیگر 2 میلیارد دلار بوده است. اگر ما به تفاوت این اعداد نگاه کنیم، مثلاً فرض کنیم 4 میلیارد دلار اختلاف وجود دارد؛ این 4 میلیارد دلار را اگر با نرخ 75 تومان (یا همان مبانی محاسباتی) ضرب کنیم، می‌شود حدود 300 همت؛ این 300 همت را اگر تقسیم بر 27 کنیم، تقریباً معادل یک درصد حقوق می‌شود.

معاون سازمان برنامه و بودجه ادامه داد: این فقط هزینه جدید واردات بنزین است. اگر این خرج نمی‌شد، برای من درآمد بود؛ یعنی به‌جای واردات، صادرات می‌کردم و آن تبدیل می‌شد به کمک هدفمند. همین مثال به‌تنهایی می‌تواند معادل 11 درصد حقوق باشد.

وی افزود: در سال 96 ما یک ریال اوراق پس نمی‌دادیم، اما الان به تعبیری 780 همت، یا تقریباً 800 همت، بابت اصل و سود اوراق پرداخت می‌کنیم؛ این اصل و سود اوراق دقیقاً مثل حقوق است و باید سر موعد پرداخت شود. اگر این 800 همت را تقسیم بر 27 هزار میلیارد تومان کنیم، می‌شود حدود 29 درصد. حالا اگر ما را با سال 96 مقایسه کنید، این سؤال مهم مطرح می‌شود: چرا باید امروز 800 همت اوراق پس بدهیم؟ چرا در این 8 یا 9 سال چنین وضعیتی ایجاد شده است؟ جواب روشن است؛ نتوانستیم سرمایه‌گذاری بالادستی نفت را افزایش بدهیم تا صادرات‌مان مثلاً به یک میلیون بشکه برسد و این درآمد ایجاد شود.